Położone nad jeziorem Titicaca miasteczko Copacabana przy granicy z Peru to dwa trakty restauracji i sklepów z rękodziełem oraz port, gdzie można wynająć rowery wodne w kształcie kaczorka, łódkę wiosłową bądź też wsiąść na 
statek na Wyspę Słońca (główną atrakcję regionu). Nad miastem góruje wzgórze Calvaria, gdzie każdy szanujący się turysta wspina się, walcząc z zadyszką (jesteśmy na blisko 4 tys. m. n.p.m!), żeby obejrzeć zachód Słońca. Przed katedrą w stylu mauretańskim dwa razy
dziennie ma miejsce niezwykła ceremonia poświęcania samochodów przez miejscowego księdza. Odświętnie udekorowane samochody ustawiają się w kolejce na długo przed wyznaczoną godziną. Na pobliskich straganach można dodatkowo kupić miniaturowe 
samochodziki i walizki, fałszywe pieniądze bądź też czerwone ziarenka wayruru, które również można pokropić wodą święconą na szczęście. Przeciekawe! Codziennie zasypiamy przy szumie jeziora niczym morza.
La petite ville de Copacabana située au
bord du lac Titicaca non loin de la frontière avec le Pérou, ce sont deux rues de restaurants et de boutiques avec de l’artisanat, ainsi qu’un port où on peut louer des pédalos en forme de signe, une barque ou bien prendre un bateau pour l’attraction du lieu, l’Ile du Soleil. Au dessus de la ville culmine 
le mont Calvaire, où chaque touriste qui se respecte grimpe luttant contre l’essoufflement (nous sommes à près de 4000 m !) afin de contempler le coucher. Devant la cathédrale de style maure, deux fois par jour a lieu une curieuse cérémonie : la bénédiction 
des voitures par le prêtre local. Les véhicules décorés et astiqués pour l’occasion se mettent en file bien avant l’heure H. Sur les étales on peut aussi acheter des voitures miniatures et des valises avec les faux billet de banque ou bien 
encore des graines de wayruru que l’on peut aussi asperger d’eau bénite pour la bonne fortune. Extrêmement intéressant ! Chaque jour nous nous endormons au bruit des vagues comme si c’était la mer.
statek na Wyspę Słońca (główną atrakcję regionu). Nad miastem góruje wzgórze Calvaria, gdzie każdy szanujący się turysta wspina się, walcząc z zadyszką (jesteśmy na blisko 4 tys. m. n.p.m!), żeby obejrzeć zachód Słońca. Przed katedrą w stylu mauretańskim dwa razy
dziennie ma miejsce niezwykła ceremonia poświęcania samochodów przez miejscowego księdza. Odświętnie udekorowane samochody ustawiają się w kolejce na długo przed wyznaczoną godziną. Na pobliskich straganach można dodatkowo kupić miniaturowe 
samochodziki i walizki, fałszywe pieniądze bądź też czerwone ziarenka wayruru, które również można pokropić wodą święconą na szczęście. Przeciekawe! Codziennie zasypiamy przy szumie jeziora niczym morza.La petite ville de Copacabana située au
bord du lac Titicaca non loin de la frontière avec le Pérou, ce sont deux rues de restaurants et de boutiques avec de l’artisanat, ainsi qu’un port où on peut louer des pédalos en forme de signe, une barque ou bien prendre un bateau pour l’attraction du lieu, l’Ile du Soleil. Au dessus de la ville culmine 
le mont Calvaire, où chaque touriste qui se respecte grimpe luttant contre l’essoufflement (nous sommes à près de 4000 m !) afin de contempler le coucher. Devant la cathédrale de style maure, deux fois par jour a lieu une curieuse cérémonie : la bénédiction 
des voitures par le prêtre local. Les véhicules décorés et astiqués pour l’occasion se mettent en file bien avant l’heure H. Sur les étales on peut aussi acheter des voitures miniatures et des valises avec les faux billet de banque ou bien 
encore des graines de wayruru que l’on peut aussi asperger d’eau bénite pour la bonne fortune. Extrêmement intéressant ! Chaque jour nous nous endormons au bruit des vagues comme si c’était la mer.
No comments:
Post a Comment