STRUŚ PĘDZIWIATR / L’AUTRUCHE BIPBIP

W Hue poddajemy się naciskowi rykszarzy i dajemy się obwieźć po zabytkowej cytadeli. Miasto w mieście, plus zabytkowy pałac. Dużą frajdę sprawia nam zwiedzanie na skuterze pagody Thien o wyjątkowym kształcie wieży, położonej nad samym brzegiem rzeki Perfum. Przechadzamy się po japońskim ogrodzie; zaglądamy do świątyni zen, której surowość w sposób automatyczny wymusza na nas respekt. Potem pędem do grobowca ostatniego cesarza Tu Duc. Mamy mało czasu, a szkoda, bo ogrody zachęcają do przeczekania w nich potwornego upału. Spieszymy się jednak na autobus... Zresztą w ogóle potwornie w tym Wietnamie pędzimy! Bo i tak to czas nijako kradziony – zgodnie z planem powinniśmy już byli być w Australii...
A Hue nous nous laissons convaincre, sous le poids des avances d’un cyclo, à faire un tour dans la citadelle. Une ville dans la ville avec son palais. Nous apprécions la visite en scooter de la pagode Thien avec sa tour exceptionnelle, surmontant la rivière des Parfums. Nous nous baladons dans un jardin japonais, nous jetons un œil dans le temple zen, qui par son esthétique crue nous force au respect. Plus tard, sur les chapeaux de roues le mausolée du dernier empereur Tu Duc. Nous avons peu de temps, dommage, car les jardins nous tendent les bras pour échapper à la canicule. Nous nous dépêchons pour prendre le bus…D’une manière générale au Viêt-Nam nous fonçons ! Car en fait ce temps est volé – selon notre planning nous devrions déjà être en Australie…