ANDYJSKIE SAFARI / SAFARI DANS LES ANDES

W drodze powrotnej z El Tatio, kiedy już Słońce mocno przygrzewa, przystajemy by obserwować pełne gracji vicuňas i przysadziste kury andyjskie taguas oraz by wytropić wśród kamienistej pustyni zielono-rude (sic!) viscachas (pomieszanie królika i wiewiórki z kangurem). Potem przystanek w wioseczce Machuca, gdzie zimą mieszkają raptem cztery osoby, a latem 15, i gdzie poza pokracznym kościółkiem i bateriami słonecznymi na krytymi strzechą chatach nie ma nic ciekawego. W końcu – ostatni przystanek przy pasących się lamach z pustynią solną Salar de Atacama w tle.
Sur le retour de El Tatio nous nous arrêtons pour contempler les vigognes pleines de grâce et les énormes poules d’eau andines taguas, ainsi que pour dénicher, dans les pierriers du désert, les viscachas roux-verts (mélange de lapin, d’écureuil et de kangourou). Puis, arrêt touristique obligatoire dans le petit village de Machuca, où l’hiver y habitent quatre personnes et l’été 15, où à part une petite église rigolote et les chaumières avec des piles solaires, il n’y a rien de bien intéressant. Enfin, dernier arrêt auprès des lamas qui broutent avec le Salar de Atacama en arrière plan.