W środkowej części Północnej Wyspy wrze (w dosłownym tego słowa znaczeniu!) Wnętrze Ziemi bulgocze i paruje, okolice śmierdzą siarką, pełno tu gorących źródeł i tryskających gejzerów. Patrzymy, jak gotuje się błoto, relaksujemy się pod mostem w gorącym potoku, spacerujemy wśród parujących kraterów, podziwiamy fluorescencyjne kolory siarki i utworzone przez nią tarasy. Zmykamy stąd jednak dość prędko, bo choć widowisko jest niesamowite, dominujący smród zepsutych jajek jest na dłuższą metę ciężki do zniesienia. Poza tym to dziwne uczucie naocznie przekonać się, jak wiele dzieje się w Ziemi pod naszymi stopami...
Le centre de l’Ile du Nord est littéralement en ébullition. Les entrailles de la terre frémissent et s’évaporent, la région empeste le souffre, il y a plein de sources chaudes et de geysers. Nous observons comment mijote la boue, nous nous relaxons sous une passerelle dans une rivière chaude, nous nous promenons parmi les cratères, nous contemplons les couleurs fluorescentes du souffre et les terrasses qu’il a constituées. Nous filons assez vite pourtant, car même si le spectacle est incroyable, l’odeur d’œufs pourris est à la longue difficile à tenir. En plus cette curieuse sensation de voir de ses yeux vus, combien de choses se passent sous terre, sous nos pieds…
1 comment:
piekne zdjecie tego gotujacego sie blota, blu, blu!!!!
WITEKF
Post a Comment