FOKI ŚMIERDZĄ / LES OTARIES PUENT

To nasze wielkie odkrycie: zanim zobaczy się fokę, z łatwością można ją wyczuć nosem. Poza tym ma łepek jak jeżyk i wyleguje się całymi dniami na kamienistych plażach i urwiskach. Udaje nam się podejrzeć, jak mała foczka ssie mleko matki, jak dwa młode samce kłócą się na żarty o kałużę wody i jak cała ich grupka robi sobie zawody foczej sprawności w miniaturowych basenach w zagłębieniach skał. Na obserwowaniu ssaków morskich schodzą nam w tej NZ długie godziny...
C’est la grande découverte : avant même d’avoir aperçu une otarie, on peut la sentir. A part ça, elle a une tête comme un hérisson et se prélasse des heures durant sur les cotes rocailleuses et les falaises. Nous arrivons à voir comme un jeune s’allaite, comme deux jeunes males s’affrontent pour rigoler et comme le reste du groupe fait des concours d’agilité dans les bassins d’eau entre les rochers. Nous passons de longues heures à observer les mammifères marins dans cette Nouvelle Zélande…