skip to main |
skip to sidebar
Osobisty wtręt: wczoraj przekroczyłam Rubikon i wkroczyłam w czwartą dekadę mojego życia. Mój prezent urodzinowy to pływanie z delfinami w Zatoce Wysp na północy Północnej Wyspy. Ósma rano – wiatr i chłód, a woda ma niecałe 16 stopni... Na szczęście delfiny napotykamy jakieś dwie godziny później i choć zakrawa to na szaleństwo, wskakujemy do wody. 
Zaraz jednak każą nam z niej wychodzić, bo okazuje się, że w grupie jest małe, a spotkanie z opiekuńczą, 300-kilogramową mamą pędzącą z prędkością torpedy mogłoby się źle skończyć. Więc niby fiasko, choć tak naprawdę było wspaniale. Delfiny skakały i robiły piruety w smudze perłowego Słońca jakby specjalnie dla mnie ; ) Po południu spacer w dziewiczym lesie tysiącletnich, przewysokich drzew kauri, gdzie poza nami nie ma świata. Magiczne zakończenie młodzieńczych lat ; ) 
Parenthèse personnelle : hier j’ai passé le Rubicon et je suis entrée dans ma quatrième décade. Mon cadeau d’anniversaire c’est nager avec les dauphins dans la Baie des Iles au nord de l’île du nord. Huit heures du matin – il fait froid, il souffle, et l’eau n’a qu’à peine 16 degrés… 
Heureusement, nous ne rencontrons les dauphins qu’après deux heures de croisière. Bien que se soit un peu de la folie, nous plongeons. Cependant, on nous rappelle car il s’avère qu’il y a un jeune dans le groupe, et la rencontre avec une mère poule de 300 kg fonçant comme une torpille pourrait se finir mal. Donc ça n’a pas réussi, mais en fait c’était merveilleux. Les dauphins sautaient, faisant des pirouettes dans les rayons nacrés du soleil comme spécialement pour moi ;) L’après midi nous faisons une ballade dans une forêt avec des arbres millénaire, les très grands kauri, où à part nous il n’y a personne. Fin magique de ma jeunesse .
Osobisty wtręt: wczoraj przekroczyłam Rubikon i wkroczyłam w czwartą dekadę mojego życia. Mój prezent urodzinowy to pływanie z delfinami w Zatoce Wysp na północy Północnej Wyspy. Ósma rano – wiatr i chłód, a woda ma niecałe 16 stopni... Na szczęście delfiny napotykamy jakieś dwie godziny później i choć zakrawa to na szaleństwo, wskakujemy do wody. 
Zaraz jednak każą nam z niej wychodzić, bo okazuje się, że w grupie jest małe, a spotkanie z opiekuńczą, 300-kilogramową mamą pędzącą z prędkością torpedy mogłoby się źle skończyć. Więc niby fiasko, choć tak naprawdę było wspaniale. Delfiny skakały i robiły piruety w smudze perłowego Słońca jakby specjalnie dla mnie ; ) Po południu spacer w dziewiczym lesie tysiącletnich, przewysokich drzew kauri, gdzie poza nami nie ma świata. Magiczne zakończenie młodzieńczych lat ; ) 
Heureusement, nous ne rencontrons les dauphins qu’après deux heures de croisière. Bien que se soit un peu de la folie, nous plongeons. Cependant, on nous rappelle car il s’avère qu’il y a un jeune dans le groupe, et la rencontre avec une mère poule de 300 kg fonçant comme une torpille pourrait se finir mal. Donc ça n’a pas réussi, mais en fait c’était merveilleux. Les dauphins sautaient, faisant des pirouettes dans les rayons nacrés du soleil comme spécialement pour moi ;) L’après midi nous faisons une ballade dans une forêt avec des arbres millénaire, les très grands kauri, où à part nous il n’y a personne. Fin magique de ma jeunesse .
No comments:
Post a Comment