skip to main |
skip to sidebar
Nowozelandczycy są przemili. Zawsze uśmiechnięci i na luzie, wydają się zupełnie niczym nie stresować. Zagadują sympatycznie, ciekawi drugiego człowieka. Mieszkają w oddalonych od świata wioskach lub 
szalenie nowoczesnych miasteczkach, gdzie wszystko jest nowe i lśniące. Często to tylko jedna ulica sklepów z domkami z ogródkami porozrzucanymi wokół. W zasadzie jest tak zwyczajnie, że nie ma na czym zawiesić oka. Trzy największe miasta to Auckland (1,2 mln ludności, choć to wcale nie stolica!) z charakterystyczną wieżą Skytower (miał to 
być symbol NZ, ale wielu napotkanych ludzi nie znosi tego budynku, taki jest brzydki!), stolica Wellington (tylko 205 tys. mieszkańców w tym mieście jak każde 
inne duże miasto) oraz Christchurch na Południowej Wyspie. To miniaturka dużego miasta z 330 tys. mieszkańców, gdzie widać dużo zagubionej, zbuntowanej młodzieży i sporo nawiedzonych religijną pasją ludzi. Urokliwe miejsce, gdzie po raz pierwszy w naszej wędrówce odnosimy wrażenie, że... oto tu właśnie moglibyśmy zamieszkać.
Les Néo-zélandais sont super sympas. Toujours souriants et décontractés, ils semblent ne pas se stresser. Ils questionnent, toujours curieux de l’autre. Ils habitent dans des fermes reculées ou bien dans de petites 
villes très modernes, où tout brille et tout est neuf. Souvent c’est une rue commerçante et des pavillons éparpillés autour. En fait c’est si banal qu’il n’y a souvent rien à voir. Les trois villes les plus importantes sont Auckland (1,2 million d’habitants, mais ce n’est pas la capitale !) avec sa tour sky-tower (ça devait être le symbole de la NZ, mais souvent on entend que du 
mal de cet édifice tant il est laid !) , la capitale Wellington (seulement 205 000 hab. dans cette ville qui n’a rien de spécial) ainsi que Christchurch sur l’île du sud. C’est une miniature de grande ville avec 330 000 habitants, où l'on peut voir beaucoup de jeunes un peu paumés et des fanatiques religieux. C’est pourtant une ville très sympathique où pour la première fois de notre périple nous sentons que … nous pourrions nous installer justement ici...
Nowozelandczycy są przemili. Zawsze uśmiechnięci i na luzie, wydają się zupełnie niczym nie stresować. Zagadują sympatycznie, ciekawi drugiego człowieka. Mieszkają w oddalonych od świata wioskach lub 
szalenie nowoczesnych miasteczkach, gdzie wszystko jest nowe i lśniące. Często to tylko jedna ulica sklepów z domkami z ogródkami porozrzucanymi wokół. W zasadzie jest tak zwyczajnie, że nie ma na czym zawiesić oka. Trzy największe miasta to Auckland (1,2 mln ludności, choć to wcale nie stolica!) z charakterystyczną wieżą Skytower (miał to 
być symbol NZ, ale wielu napotkanych ludzi nie znosi tego budynku, taki jest brzydki!), stolica Wellington (tylko 205 tys. mieszkańców w tym mieście jak każde 
inne duże miasto) oraz Christchurch na Południowej Wyspie. To miniaturka dużego miasta z 330 tys. mieszkańców, gdzie widać dużo zagubionej, zbuntowanej młodzieży i sporo nawiedzonych religijną pasją ludzi. Urokliwe miejsce, gdzie po raz pierwszy w naszej wędrówce odnosimy wrażenie, że... oto tu właśnie moglibyśmy zamieszkać.
Les Néo-zélandais sont super sympas. Toujours souriants et décontractés, ils semblent ne pas se stresser. Ils questionnent, toujours curieux de l’autre. Ils habitent dans des fermes reculées ou bien dans de petites 
villes très modernes, où tout brille et tout est neuf. Souvent c’est une rue commerçante et des pavillons éparpillés autour. En fait c’est si banal qu’il n’y a souvent rien à voir. Les trois villes les plus importantes sont Auckland (1,2 million d’habitants, mais ce n’est pas la capitale !) avec sa tour sky-tower (ça devait être le symbole de la NZ, mais souvent on entend que du 
mal de cet édifice tant il est laid !) , la capitale Wellington (seulement 205 000 hab. dans cette ville qui n’a rien de spécial) ainsi que Christchurch sur l’île du sud. C’est une miniature de grande ville avec 330 000 habitants, où l'on peut voir beaucoup de jeunes un peu paumés et des fanatiques religieux. C’est pourtant une ville très sympathique où pour la première fois de notre périple nous sentons que … nous pourrions nous installer justement ici...
No comments:
Post a Comment